Język francuski nazywany jest językiem miłości, zwłaszcza ze względu na stereotyp przedstawiających Francuzów jako wytrawnych podrywaczy i świetnych kochanków. Podobnie jak język hiszpański pochodzi z grupy języków romańskich. Posługuje się nim prawie trzysta milionów osób na całym świecie, a jako język urzędowy funkcjonuje w sześciu krajach Europy (we Francji, Belgii, Szwajcarii, Luksemburgu, Monako i Włoszech), Afryce (głównie w byłych francuskich koloniach, takich jak Republika Środkowoafrykańska czy Wybrzeże Kości Słoniowej, oraz Oceanii (we francuskich terytoriach zamorskich, takich jak Polinezja Francuska czy Nowa Kaledonia), Azji i Stanach Zjednoczonych. Język francuski ze względu na swą gramatykę i słownictwo w nim występujące jest bardzo zbliżony do łaciny, z której się rozwinął. Francuzi bardzo dbają o czystość swego języka. W 1665 roku Akademia Francuska zobowiązała się do stania na straży nieskazitelności języka francuskiego. Jej praca polega głównie na dbaniu o to, by w języku francuskim pojawiało się jak najmniej wyrazów zapożyczonych z innych języków, głównie angielskiego.