Język perski pochodzi z grupy języków irańskich. Posługuje się nim prawie osiemdziesiąt milionów ludzi. Mieszkają oni w takich krajach, jak Iran, Afganistan czy Irak, a pozostali mieszkańcy Środkowego Wchodu posługują się nim w mniej lub bardziej zaawansowany sposób, pozwalający jednak w pełni na swobodną komunikację między osobami pochodzącymi z różnych krajów leżących w tym rejonie świata. Język ten posiada kilka odmian, z których niektóre uznaje się za osobne, niezależne języki. Są to między innymi hazaragi, mazandaranim gilani, a także bahtiari używany w Iranie, aimak w którym porozumiewają się mieszkańcy Afganistanu i gurani, charakterystyczny dla Iraku. Istnieją pewne rozbieżności w kwestii nazewnictwa języka perskiego, używanego jako urzędowy w wymienionych krajach, bowiem mieszkańcy Iranu określają go mianem "Farsi", czyli po prostu "język perski", z kolei dla Irakijczyków jest to "dari", w tłumaczeniu znaczący język dworski, lub "kabuli", czyli język kabulski. Inną sporną kwestią jest pytanie, czy dari to bliski dialekt języka perskiego, czy może język, który należy traktować jako odrębny.